VIKING
Program do wyceny kosztów inwestycji zgodny z Rozporządzeniem Rady Ministrów

Główne cechy:

• tworzenie wycen na potrzeby inwestycji ze środków publicznych i unijnych
• możliwość określania ilości środków potrzebnych do całkowitej realizacji inwestycji
• zgodność z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa
• wbudowany Wspólny Słownik Zamówień (CPV)
• korzystanie z cenników robót, obiektów i pozycji uproszczonych: WKI, BCO, BCA, BCD, BCJ i in.
• czytanie danych bezpośrednio z kosztorysów Norma, Winbud, Seko, Zuzia i in.

Program Viking przeznaczony jest głównie dla inwestorów publicznych, a w szczególności:

• urzędów administracji państwowej
• urzędów miast i gmin
• urzędów powiatowych
• zarządów miejskich i komunalnych
• i innych

jak również dla inwestorów tzw. "niepublicznych", planujących realizację inwestycji, finansowanych ze środków pozabudżetowych, którzy mimo że nie są zobligowani żadnymi przepisami, również powinni obliczać wartość kosztorysową inwestycji, co umożliwi im podjęcie racjonalnej decyzji inwestycyjnej i właściwe określenie budżetu inwestycji oraz dla osób i firm:

• zajmujących się kosztorysowaniem i wyceną inwestycji
• ubiegającym się o kredyty lub środki pomocowe.

Mówiąc o wycenie kosztów inwestycji, zazwyczaj mamy na myśli sporządzenie kosztorysu, określającego koszty robót budowlanych czyli koszty bezpośrednie. Tymczasem obejmuje ona swoim zakresem również koszty pośrednie tzn. związane z pozyskaniem terenu, dokumentacji projektowej, pomiarów geodezyjnych, prac geologicznych, obsługi inwestorskiej, kredytów inwestycyjnych, organizacji przetargów, itp., a zatem określa wszystkie możliwe do przewidzenia wydatki, konieczne do poniesienia przez inwestora, planującego realizację inwestycji. Te planowane łączne koszty inwestycji, stanowią wartość kosztorysową inwestycji, a zbilansowane z możliwymi do uzyskania środkami finansowymi określają "budżet inwestycji". Dla inwestycji finansowanych z budżetu państwa oraz ze środków, pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszy Spójności Unii Europejskiej, sposób określania wartości kosztorysowej inwestycji (WKI) budowlanej i jej elementy składowe wynikają z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa ( Dz. U. Nr 120, poz. 831) Zgodnie z tym rozporządzeniem wartość kosztorysową inwestycji określa się za pomocą wskaźników cenowych w układzie następujących 7 grup kosztów:

• Grupa 1 - pozyskanie działki budowlanej
• Grupa 2 - przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci
• Grupa 3 - budowa obiektów podstawowych
• Grupa 4 - instalacje
• Grupa 5 - zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych
• Grupa 6 - wyposażenie
• Grupa 7 - prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualne szkolenie i rozruch.

Wspomniane rozporządzenie nie precyzuje sposobu wyliczania tej wartości. Konieczne stało się więc opracowanie zasad środowiskowych. Zadania tego podjęły się trzy instytucje społeczne : IPB, SKB i ZBKB. W rezultacie zdefiniowano trzy metody obliczania WKI; uproszczoną, pośrednią i szczegółową. Określone zostały też wzorce formularzy dla prezentacji wyników obliczeń.

W oparciu o te zasady firma Athenasoft opracowała nowe "narzędzie", w postaci programu o nazwie VIKING, który współpracując z dostępnymi na rynku bazami cenowymi (cen robót, obiektów i pozycji uproszczonych, wydawanych przez takie firmy jak Promocja- BCO, BCA, BCD, Bistyp- BCJ Katalogi cen jednostkowych i obiektów; Orgbud-Serwis - ceny robót) pozwala swoim użytkownikom określać WKI zgodnie z rozporządzeniem i prezentować wyniki obliczeń zgodnie z zasadami.

Program pozwala na określenie kosztów w każdej z siedmiu grup metodą :

1. uproszczoną - gdy koszt dla danej grupy stanowi iloczyn ilości jednostek odniesienia dla grupy i wskaźnika cenowego zagregowanego na poziomie grupy.
2. pośrednią - gdy grupę dzielimy na podgrupy i dla każdej podgrupy wyliczamy jej wartość jako iloczyn ilości jednostek odniesienia podgrupy i przyporządkowanego do niej wskaźnika cenowego, a następnie sumujemy koszty wszystkich podgrup w grupie.
3. szczegółową - gdy dla grupy wydzielamy konkretne pozycje kosztów i dla każdej z nich określamy koszty, które po zsumowaniu dadzą wartość kosztów w grupie.

Program umożliwia obliczanie kosztów za pomocą wskaźników cenowych zarówno wartościowych, np.: zł/m2 p.u., zł/m, zł/szt. jak i relatywnych (określanych procentowo), gdy wartość pozycji stanowi określony procent innych kosztów, np. koszt prac projektowych, nadzoru inwestorskiego oblicza się od wartości robót budowlanych. Wskaźniki mogą być wstawiane "ręcznie" lub pobierane z cenników. Program współpracuje ze wszystkimi dostępnymi na rynku cennikami robót, obiektów i pozycji uproszczonych. Może on również wczytywać dane z kosztorysów, sporządzonych za pomocą programów: Norma, Zuzia, Seko, Winbud, Rodos itp. Umożliwia też wykorzystanie danych, pochodzących ze sporządzonych wycen innych inwestycji. Program VIKING pozwala na stworzenie wydruków formularzy potrzebnych do udokumentowania obliczeń wartości kosztorysowej inwestycji. Wykorzystanie do stworzenia programu najnowszej technologii informatycznej (.net) pozwoliło na uzyskanie produktu nowoczesnego, o interfejsie funkcjonalnym i wygodnym w obsłudze. Pozycje są prezentowane w postaci drzewa i w formie zestawień tabelarycznych. Została ograniczona liczba dialogów, a dane są wprowadzane bezpośrednio do formularza. Dane są przeliczane w kwotach netto i brutto. System wielowalutowości, wykorzystujący wewnętrzną tabelę kursów pozwala na określenie kosztów elementów importowanych. Jednocześnie w połączeniu z systematyką kosztów kwalifikowanych ułatwia sporządzanie wniosków o dopłaty unijne.